SOPOCKIE
MOLO i PLAŻA
Najdłuższa (511,5 m długości i 10 m szerokości, sięgająca
450 m w głąb morza) drewniana budowla w basenie
Bałtyku. Jest symbolem miasta, jak magnes przyciągającym
turystów. A magnes to solidny, bowiem rocznie
drepcze po nim od 1,5 do 2 mln osób. Składa się z prostokątnej
platformy połączonej ze Skwerem Kuracyjnym, głównego trzonu
z kilkoma bocznymi platformami, głowicy w kształcie
trapezu oraz bocznej ostrogi, stanowiącej przystań
jachtową. Pierwszy pomost spacerowy, niewielki, bo 41 -metrowy
(i szeroki na 1,6 m), zbudował dr J. Haffner. W 1842
r. w tym samym miejscu zbudowano pomost długości 63
m i szerokości 2,5 m, by w roku 1882 przedłużyć
go do 94 m i poszerzyć do 3,8 m. Obecny kształt nadano
molu w roku 1925, z okazji 25-lecia istnienia
miasta
ULICA
BOHATERÓW MONTE CASSINO W SOPOCIE
Główny i cieszący się wielką popularnością deptak (zwany
pieszczotliwie Monciakiem) to ulica o długości
635 m zamknięta dla ruchu samochodowego, biegnąca prosto
do mola. Po obu jej stronach są liczne sklepy, kawiarnie,
bary i restauracje z ogródkami, biura podróży,
2 kina i teatr, mieszczące się w urokliwych eklektycznych
i neogotyckich kamieniczkach. Na zieleńcu jest fontanna
z posągiem sopockiego rybaka, upamiętniająca miejsce,
na którym od XVII wieku do czasu założenia kąpieliska w XIX
w. była rybacka osada. Fontanna powstała w 1998
r. według projektu Brunona Wandtke i rzeźbiarza Stanisława
Szwecbowicza. Nazwa ulicy upamiętnia bitwę z czasów
II wojny światowej o włoskie wzgórza i klasztor,
stoczoną z decydującym udziałem 2 Korpusu Polskiego
Władysława Andersa.
KRZYWY
DOMEK
przy ul. Bohaterów Monte Cassino 53, nawiązuje do rysunków
Jana Marcina Szancera oraz Pera Dahlherga - duńskiego
rysownika od lat mieszkającego w Sopocie. Wybudowany
w 2003 r. przez firmę "Allcon", według projektu
p. Szotyńskich. We wnętrzu swoją siedzibę mają puby,
restauracje, sklepy, a na trzecim piętrze mieści się
Muzeum Współczesnego Pomorskiego Rękodzieła Marynistycznego.
PARK
HAFFNERA
Ma powierzchnię 2,6 ha (w otoczeniu
ratusza), nazywany dawniej Gajem Królowej Elżbiety, jest
pozostałością znacznie większego niegdyś założenia parkowego,
ciągnącego się w połowie XIX w. wzdłuż Skarpy
Sopockiej, od miejsca gdzie dziś stoi kościół Garnizonowy,
po dzisiejszą ulicę 3 Maja. Pod koniec XIX i w pierwszej
połowie XX w., Park Haffnera był urządzany i pielęgnowany
przez rodzinę Herbstów z Łodzi, mających w Sopocie
wystawną rezydencję (dziś przebudowany dom mieszkalny przy
ulicy Tadeusza Kościuszki 9). Okazały drzewostan parku składa
się głównie z dębów szypułkowych w wieku sięgającym
180 lat, niewiele młodszych buków pospolitych, lip, grabów,
wiązów, klonów pospolitych i klonów srebrzystych, cisów
i modrzewi. Pośrodku parku rośnie najgrubszy w mieście
dąb czerwony, a w niewielkiej odległości od niego,
w pobliżu ulicy Tadeusza Kościuszki - dwa równie imponujące
buki pospolite odmiany czerwonolistnej oraz skromniejszy
od nich egzemplarz jodły jednobarwnej.
Po południowej stronie ratusza wrzyna się w stok Skarpy
Sopockiej malowniczy wąwóz Potoku Haffnera, płynącego w korycie
obudowanym kamieniami. Ponad lewym brzegiem potoku, w zboczu
skarpy zachowała się kamienna nisza pochodząca z lat
dwudziestych XIX w.
ŁAZIENKI
PÓŁNOCNE
Prostokątna, wąska i wydłużona działka, położona w sercu
miasta, na plaży, przy Parku Północnym, wzdłuż spacerowej
promenady nadmorskiej. Pierwotnie znajdowały się na niej
zbudowane w 1903 roku Łazienki Północne autorstwa architekta
Paula Puchmuellera - osiowe, drewniane, zwrócone w stronę
morza arkadami, ujęte po bokach kopułkami. Obecnie na działce
znajduje się obiekt Łazienek Północnych z lat 1967
- 1972 według projektu architekta Janusza Kowalskiego.
PAŃSTWOWA
GALERIA SZTUKI
Państwowa Galeria Sztuki organizuje wystawy sztuki współczesnej
prezentujące różnorodne zjawiska artystyczne. Galeria dążąc
do ukazania najważniejszych zjawisk sztuki polskiej i obcej
oraz dotarcia do możliwie szerokiego kręgu odbiorców, prezentuje
zarówno prace o charakterze eksperymentalnym, jak i mniej
lub bardziej tradycyjne. Ważną dziedziną działalności galerii
są przeglądy tematyczne związane z poszczególnymi wystawami,
koncerty oraz imprezy teatralne, festiwale, przeglądy, seminaria
filmowe (np. Art Film Festival), projekcje wideo.
LATARNIA
MORSKA
Latarnia morska w Sopocie a zarazem wieża widokowa powstała
wraz z budową nowego zakładu balneologicznego w latach 1903
- 1904. Otwarta w sezonie dla zwiedzających, wejście od
strony molo, tzn. trzeba zapłacić wpierw w kasie, aby wejść
na molo, wstęp na wieże widokową płatny. Oczywiści zakład
balneologiczny potrzebował własną kotłownie i komin. Projektanci
wpadli na pomysł, aby komin obudować czyniąc z niego tym
samym latarnie morską i wieżę widokową będącą częścią zakładu
balneologicznego. Zakład balneologiczny jest ozdobiony licznymi
rzeźbami i witrażami. Nad głównym portalem jest rzeźba przedstawiająca
syrenę i trytona oraz herb miasta, w oknach sali zabiegowej
widać secesyjne witraże. Na ścianie budynku umieszczono
tablicę pamiątkową upamiętniająca Jerzego Haffnera, założyciela
kąpieliska morskiego.
GDAŃSK
1000
letni Gdańsk uchodzi za najbogatsze w zabytki miasto
"Bałtyckiej Europy" - poczytaj historię. Rozpoczynając
zwiedzanie musisz wiedzieć, że Gdańsk jest miastem
hanzeatyckim. Większość zabytków skupionych jest na ul.
Długiej, równoległych do niej uliczkach oraz Długim
Pobrzeżu. Najlepiej więc będzie, jeśli rozpoczniesz zwiedzanie
od Bramy Wyżynnej i dalej pójdziesz szlakiem Drogi
Królewskiej. Za Bramą Wyżynną znajduje się Katownia w której
już w najbliższym czasie planowane jest otwarcie Muzeum
Bursztynu.
Zaraz za Katownią znajduje się Złota Brama
i obok niej Dwór Bractwa św. Jerzego. Na przestrzeni
ograniczonej z jednej strony Teatrem Wybrzeże, a z drugiej
katownią mieści się jeden z największych parkingów,
Targ Węglowy, który w okresie wakacyjnym jest wykorzystywany
jako miejsce takich imprez jak Feta i Jarmark Dominikański.
Gdy
przejdziesz przez Złotą Bramę i skręcisz w lewo
będziesz musiał ulec pokusie odwiedzenia Kabaretu EWAN (najlepiej
zrobić to wieczorem). Mówi się, że Paryż ma swój
kabaret Moulin Rouge, a Gdańsk ma swój kabaret Ewan.
Warto to sprawdzić!
Ulica
Długa to główny trakt w Głównym Mieście. Podążając
ulicą zachwycisz się urokiem odrestaurowanych kamieniczek
z XVI-XVII w. Jedną z nich jest Dom Uphagena
- Oddział Muzeum Historii Miasta Gdańska. Nad średniowieczną
zabudową ulicy góruje gotycki Ratusz Głównego Miasta (warto
wejść do środka i zobaczyć przepięknie odrestaurowane
wnętrza).
Dokładnie naprzeciw Ratusza znajduje się kamienica, w której
mieści się Informacja Turystyczna, Oddział PTTK Gdańsk,
sklep z pocztówkami, książkami i pamiątkami. Tu
możesz także zamówić usługę przewodnicką. Idąc dalej na
poszerzonym odcinku ul. Długiej - Długim Targu, znajduje
się symbol Gdańska - Fontanna Neptuna. Za fontanną piękny
Dwór Artusa i nieopodal Złota Kamieniczka, a także
Nowy Dom Ławy z wyglądającą do turystów panienką z okienka.
Spróbuj odnaleźć miejsce na Długim Targu, z którego
zobaczyć można równocześnie trzy posągi Neptuna.
Kolejnymi atrakcjami wartymi obejrzenia
są Zielona Brama (na pewno już ją widzisz na końcu Długiego
Targu), urocze Długie Pobrzeże, przeciwległa Wyspa Spichrzów
(niestety wciąż w gruzach) oraz siedziba Muzeum
Morskiego i Ołowianka, gdzie latem odbywają się koncerty
Filharmonii Bałtyckiej.
Kontynuując
zwiedzanie wzdłuż Motławy miniesz przystań Żeglugi Gdańskiej.
Tu możesz wrócić, gdy zapragniesz popłynąć statkiem do Sopotu,
Gdyni, czy na Hel. Przy Długim Pobrzeżu usytuowany
jest również Żuraw i Brama Mariacka, przez którą przechodząc
trafimy na uliczkę Mariacką,
uważaną za jedną z najładniejszych w Europie,
prowadzącą do największego w Polsce Kościoła Mariackiego.
Będąc w tej okolicy nie można pominąć wizyty w Muzeum
Archeologicznym, największej placówce archeologicznej północnej
Polski, ze zbiorem 27 tys. eksponatów archeologicznych,
etnograficznych, numizmatycznych i przyrodniczych.
Muzeum oferuje również możliwość podziwiania panoramy Gdańska
z wieży widokowej.
Jeśli masz ochotę skosztować starogdańskiej
kuchni to niedaleko znajduje się bardzo elegancka restauracja
"Pod Łososiem", a na potrawę z ryb warto
udać się do najelegantszej gdańskiej restauracji rybnej
Tawerny. W przypadku gdy czas lub zawartość portfela
nie pozwala na taką ucztę pozostają usytuowana niedaleko
pizzeria: La Pasta, urokliwa włoska restauracja Primavera.
Do
zwiedzenia zostało jeszcze wiele atrakcyjnych miejsc w Gdańsku,
do których niewątpliwie należy Ratusz Staromiejski, w podziemiach
którego znajduje się Jadłodajnia z Wyszynkiem, a jeszcze
w niższej kondygnacji piwnic przyjemny lokal - Irish
Pub.
Warto
również podejść do pomnika Trzech Krzyży, symbolizującego
poległych w grudniu 1970 stoczniowców. Na terenie Stoczni
Gdańskiej zawiązany został także słynny związek SOLIDARNOŚĆ
- poczytaj historie lat 80-tych
Wszystkich zainteresownych zabytkami gdańska zachęcamy do
wizyty w Muzeum Narodowym, w miarę możliwości
czasowych udać się również należy w okolice Twierdzy
Wisłoujście oraz Westerplatte - miejsca rozpoczęcia
II Wojny Światowej - zobacz ustawienia punktów obrony.
Jak ukształtował się półwysep w latach 1646-1976 -
zobaczyć można w animacji. Do dwóch ostatnich miejsc
raczej trudno będzie dotrzeć pieszo. Możesz skorzystać z komunikacji
miejskiej (autobus linii 106) - trasy linii tramwajowych.
Warto
wygospodarować także kilka godzin na zwiedzenie jednej z dzielnic
Gdańska - Oliwy. Należy tutaj zobaczyć Katedrę Oliwską,
w której w sezonie odbywają się koncerty organowe
na słynnych barokowych organach. Polecamy spacer po uroczym
Parku Oliwskim z palmiarnią, i altaną. Zachęcamy
również do odwiedzenia Pałacu Opatów i Muzeum Etnograficznego.
Będąc w tej okolicy można wybrać się także do słynnego,
największego w Polsce oliwskiego ZOO.
Będąc w Gdańsku nie można sobie
odmówić wizyty w Oliwskim ZOO.
OLIWSKIE ZOO
Gdańskie
ZOO jest obecnie największym ogrodem zoologicznym w Polsce.
To jedno z najbardziej atrakcyjnych miejsc rekreacji
i edukacji na Wybrzeżu, odwiedzane jest rokrocznie
przez liczne rzesze zarówno mieszkańców trójmiasta jak i turystów.
Inicjatywa utworzenia na terenie Trójmiasta
ogrodu zoologicznego zrodziła się u schyłku lat czterdziestych
i została gorąco poparta przez mieszkańców. Entuzjazm
społeczeństwa był tak wielki, iż ówczesne władze miejskie,
aczkolwiek początkowo niechętne temu projektowi, wyraziły
wreszcie pod koniec 1953 r. zgodę na założenie w Gdańsku
ZOO.
Przeznaczono na cel teren parkowo-leśny
o powierzchni ok. 100 ha (aktualnie powierzchnia Ogrodu
wynosi 136ha), położony w Dolinie Leśnego Młyna niedaleko
od centrum Oliwy.
O wyborze tego terenu zadecydowały jego
znakomite warunki topograficzne i łagodny mikroklimat
doliny, dzięki któremu od końca XIX wieku aż do 1945r. funkcjonował
tutaj pensjonat dla osób cierpiących na schorzenia górnych
dróg oddechowych i reumatyzm.
Budynek główny i zabudowania gospodarcze,
a także dawny młyn wodny wraz z dworkiem młynarza
pochodzącym z 1 pol. XIX w., zaadaptowano na potrzeby
ogrodu zoologicznego.
Uroczyste otwarcie gdańskiego zoo nastąpiło 1 maja 1954
roku.
Pierwszymi jego mieszkańcami zostały ofiarowane przez mieszkańców
Trójmiasta małe zwierzęta: króliki, chomiki, świnki morskie,
lisy, sarenki, bażanty i papużki faliste. Kolekcja
stopniowo powiększała się o inne zwierzęta egzotyczne,
których głównymi dostarczycielami byli marynarze. Z czasem
pojawił się pierwszy słoń i lew, a potem kolejne
słonie.
Swoją
rozbudowę zawdzięcza oliwskie ZOO przede wszystkim pracownikom
ogrodu i mieszkańcom Trójmiasta, którzy w czynie
społecznym wykonywali przeważającą część prac z nią
związanych. W ten sposób powstała trasa zwiedzania
oraz drogi gospodarcze i dojazdowe. Poszerzono
i wybagrowano naturalne rozlewiska wodne, przystosowując
je dla potrzeb zwierząt; osuszono tereny podmokłe, zamieniając
je w wybiegi z małymi stawami. Przebudowano i powiększono
pomieszczenia dla małp, ptaków i drapieżników. Wytyczono
kilkanaście wybiegów dla zwierząt kopytnych, budując ponadto
z dużych głazów narzutowych 'górzyste' wybiegi dla
lam i owiec grzywiastych.
Foki i pingwiny otrzymały baseny z przepływową
wodą źródlaną.
Ogromu pracy, jaką wykonali nieodpłatnie entuzjaści gdańskiego
ogrodu zoologicznego, nie sposób przecenić. Obecnie zoo
posiada ponad 180 gatunków zwierząt (ok. 1000 sztuk)
GDYNIA
Kto
chce w kilka chwil ogarnąć urodę Gdyni, ten powinien
swoje pierwsze kroki skierować na szczyt Kamiennej Góry
(52,4 m n.p.m). Stąd rozciąga się panorama miasta, widok
zalesionych wzgórz, portu i morze, aż po bezkresny
horyzont. To jeden z najpiękniejszych, eksportowych
wręcz, krajobrazów polskich. Stąd można i warto zaplanować
szlak dalszej wycieczki po Gdyni.
Na
jej trasie nie może zabraknąć Skweru Kościuszki - tego plenerowego
salonu Rzeczpospolitej. Tu bywają królowie, prezydenci,
admirałowie i ... każdy szanujący się Polak. Tu odbywają
się ważne państwowe i miejskie uroczystości, parady
i defilady, a także koncerty gwiazd estrady. Tu
także rozpoczynają się i mają swój finał prestiżowe
imprezy sportowe. Okręty historyczne ( najstarszy na świecie
niszczyciel - ORP"Błyskawica" i fregata "Dar
Pomorza), stylizowany, nad wyraz gościnny statek Wikingów,
współczesne żaglowce i jachty, rybackie kutry, biała
flota przybrzeżnych stateczków i największe wycieczkowce
z różnych stron świata (które mają tu właśnie swą jedyną
w Europie "Aleję Statków Pasażerskich"),
Akwarium Gdyńskie - z setkami okazów morskiej fauny
i flory, "szkoła kapitanów" czyli Akademia
Morska, wreszcie - Centrum Rozrywki "Gemini" -
wszystko o krok od śródmieścia.
Nie
oddalając się od "plenerowego salonu Rzeczpospolitej"
jakim bez wątpienia jest Skwer Kościuszki - można wstąpić
na rozsłonecznioną od świtu do wieczora gdyńską plażę -
sąsiadującą z malowniczym i największym w Polsce
portem jachtowym. To jeden z najpiękniejszych
zakątków Gdyni i kraju. A tuż przy plaży zaczyna
się Bulwar Nadmorski, ulubiony trakt spacerowy mieszkańców
i gości, długości ok. 2 km, który biegnie u podnóża
Kamiennej Góry i wiedzie aż do rezerwatu przyrody Kępa
Redłowska. Kto nie lubi piechotą, może ten szlak przejechać
ścieżka rowerową...
AKWARIUM GDYŃSKIE - OCEANARIUM
Nie
ma drugiego takiego muzeum w Polsce, gdzie - w akwariach,
gablotach i dioramach - prezentowana jest fauna oraz flora
mórz i oceanów świata. Niezwykle ciekawa jest także
plastyczna ekspozycja niecki Bałtyku.
Ekspozycje akwaryjne obejmują 36 zbiorników
o pojemności od 270 do 16.000 litrów. Zobaczyć w nich można
około 1.500 zwierząt pochodzących zarówno z wód morskich,
jak i słodkich.
Akwarium
Gdyńskie, w części muzealnej eksponuje swoje zbiory
odpowiednio spreparowanych okazów flory i fauny morskiej.
Dodatkowo liczne plansze, modele i płaskorzeźby przedstawiają
w sposób poglądowy różnorodne wiadomości związane z życiem
morza oraz eksploatacją jego zasobów. Stałe ekspozycje
muzealne prezentowane są w trzech głównych salach wystawowych:
Sali Bałtyckiej, Sali Dydaktycznej i Sali Bezkręgowców.
Oprócz Akwarium Gdyńskiego znajduje
się tu kilka innych, ciekawych obiektów muzealnych:
Żaglowiec
"Dar Pomorza" - został zbudowany w 1909
roku w Hamburgu i przez wiele lat był żaglowcem
szkoleniowym dla uczniów niemieckiej marynarki handlowej.
W 1930 roku został zakupiony ze składek społeczeństwa
polskiego i przez ponad pięćdziesiąt lat znajdował
się w służbie Szkoły Morskiej. Odbył 105 podróży, zawinął
do 383 portów i stał się szkołą życia dla prawie 14
tysięcy młodych oficerów polskiej marynarki handlowej. W 1972
roku zdobył wszystkie możliwe laury podczas The Cutty Sark
Tall Ships Races. Jako obiekt muzealny udostępniany jest
od 1982 roku. Można na nim zwiedzać m.in. kajuty, kuchnię,
spiżarnię. Szczególną uwagę przyciąga kolekcja miniaturowych
modeli statków wewnątrz butelek.
Okręt
ORP Błyskawica - został wybudowany w Anglii
w latach 1935-1936. Do Gdyni wpłynął w 1937 roku
i był wtedy najnowocześniejszym polskim niszczycielem.
W czasie II wojny światowej, wraz z bliźniaczym
"Gromem" walczył na wodach Morza Północnego, Morza
Śródziemnego, Kanału La Manche i Zatoki Biskajskiej.
Odznaczono go orderem Virtuti Militari. Od 1976 roku jest
obiektem muzealnym i można go zwiedzać oglądając wyposażenie
okrętowe oraz zapoznając się z dziejami i tradycjami
Marynarki Wojennej.
Muzeum Marynarki Wojennej
- przedstawia ekspozycję historycznego sprzętu wojennego.
Zgromadzono tu m.in.morski sprzęt bojowy i uzbrojenie od
XVI w. Można tu zobaczyć militaria dawne i współczesne,
myśliwce szturmowe, helikoptery, armaty, torpedy itp. Obecnie
obok plenerowej wystawy eksponatów zobaczyć można budowę
nowego gmachu - to jedyne polskie muzeum budowane od podstaw
na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat.
Po zwiedzeniu gdyńskich muzeów warto
odbyć kilka wycieczek i spacerów.
Molo
Południowe - najpopularniejsze miejsce spacerów
gdynian i turystów. Tu zawsze można zobaczyć coś ciekawego
np. cumujące przy Molo Rybackim trawlery i kutry
czy wpływające do portu statki handlowe. Latem podziwiać
można przypływające tu ogromne statki wycieczkowe. Liczne
ławeczki zachęcają do odpoczynku, a małe bary i restauracje
oferują duży wybór dań rybnych. Sezonowe stoiska handlowe
kuszą dużą ilością pamiątek o tematyce morskiej.
Rejsy wycieczkowe - z przystani usytuowanej przy Molo Południowym w sezonie letnim
można popłynąć na wycieczkę po porcie, Zatoce Gdańskiej
lub dalej, do Jastarni i Helu.
Port jachtowy z basenem żeglarskim
im. M.Zaruskiego - urokliwe miejsce, w którym można
poczuć atmosferę przygody. Stąd wyruszali na swe wyprawy
słynni polscy żeglarze: Leonid Teliga - pierwszy Polak,
który samotnie opłynął kulę ziemską, Krzysztof Baranowski,
Henryk Jaskóła, Zbigniew Puchalski. Latem port zapełnia
się wspaniałymi morskimi jachtami, które tworzą atrakcyjny
widok i wzbudzają zainteresowanie wczasowiczów.
Bulwar Nadmorski - ciąg
spacerowy, z którego roztacza się wspaniała panorama na
Zatokę Gdańską. Jego długość to 1522 m. W jego okolicach
znajduje się wiele letnich kawiarenek i ogródków piwnych,
a także puby w których można odpocząć po długim spacerze
i posłuchać muzyki szantowej.
Kamienna
Góra - atrakcyjny park miejski ze ścieżkami i schodkami
spacerowymi oraz tarasem widokowym, z którego
rozciąga się niezwykły widok na miasto, morze, port, Półwysep
Helski i zalesioną krawędź Wysoczyzny Gdańskiej. Na
szczycie Kamiennej Góry usytuowany jest 20-metrowy stalowy
krzyż, podświetlany nocą oraz pomnik Henryka Sienkiewicza.
Turyści, którzy nie lubią się przemęczać
mogą spędzić miło czas na pobliskiej plaży miejskiej, w kompleksie kinowym Silver Screen a wieczorem odwiedzić położony
u podnóża Kamiennej Góry Teatr Muzyczny.
ZAMEK W MALBORKU
14
września 1309 roku wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego Siegfried
von Feuchtwangen ogłosił Malbork stolicą jednego z najpotężniejszych
państw na południowym wybrzeżu Bałtyku. Od tamtego czasu
zespół zamkowy w Malborku wielokrotnie był przebudowywany
i modyfikowany. Zmieniała się również funkcja Zamku,
od klasztoru poprzez twierdzę, reprezentacyjną rezydencję
władców, garnizon wojskowy aż do muzeum. Zamek przetrwał
kolejne wojny, byl oblegany i odpierał napastników,
ale też był zdobywany lub kupowany. Zmieniali
się właściciele Malborka, zmieniał się wygląd poszczególnych
budowli, niezmienna pozostawała sława najpotężniejszej
twierdzy Europy.
Gotycki
zamek w Malborku wzniesiony przez Krzyżaków w latach
1274-1457 jest jedną z największych twierdz średniowiecznej
Europy i przykładem średniowiecznej architektury obronnej.
W latach 1309-1457 był siedzibą mistrzów Zakonu Krzyżackiego
i stolicą Państwa Krzyżackiego. W latach 1457-1772
z tego miejsca panowali wojewodowie malborscy. W 1961
roku utworzono Muzeum Zamkowe, a w grudniu 1997
roku zamek został wpisany na listę światowego dziedzictwa
kulturowego UNESCO.
Zamek
niszczony, odbudowywany i przebudowywany w trakcie
tych kilku stuleci zachował się do dziś i jest ogromna
atrakcją tej części Europy. Co roku odwiedzają go turyści
z całego świata. Wyprawa do malborskiej warowni to wspaniała
i niepowtarzalna lekcja historii. Wspaniali malborscy
przewodnicy zapewnią Państwu ciekawie spędzony na zamku
dzień. Jest to jedno z niewielu miejsc na świecie,
gdzie naprawdę można poczuć średniowieczną atmosferę, a nawet
spotkać ducha rycerza (zwłaszcza wieczorami podczas "Światła
i Dźwięku").
Muzeum
czynne jest od 1 stycznia do 30 kwietnia w godzinach
od 9 do 16. Pomiędzy 1 maja i 30 września od godziny
9 do 19:30, zaś od 1 października do 31 grudnia w godzinach
od 9 do 16. Muzeum jest nieczynne w poniedziałki, można
jednak wtedy zwiedzać tereny zamku Muzeum Zamkowe oprócz
zwiedzania samego zamku dysponuje szerokim wachlarzem wartościowych
eksponatów, wystaw i imprez. Prezentowany jest tutaj
największy w Polsce i unikalny w świecie
zbiór bursztynu, szereg wystaw tematycznych pokazujących
życie w dawnych wiekach, kolekcja broni i wiele
innych.
POJEZIERZE KASZUBSKIE
Pojezierze
Kaszubskie rozciąga się od wybrzeża Bałtyku na północy po
Bory Tucholskie na południu. Jest to najwyższa część
wszystkich pojezierzy pomorskich - wysokości względne dochodzą
tutaj do 160 m, a wśród malowniczych wzgórz połyskują
długie ciągi rynnowych jezior, podkreślając niezwykłe walory
krajobrazowe tej krainy.
Na
Pojezierzu Kaszubskim jest kilkaset bajecznie położonych
jezior. Największe z nich (oprócz Łebska, Gardna, Sarbska
i Żarnowieckiego na północy Kaszub) to Wdzydze
(pow. 1455 ha, głęb. 68 m), Charzykowskie (1363 ha, 30 m),
Raduńskie Górne i Dolne (łącznie 1123 ha, 43 i 25
m), Jasień (587 ha, 32 m), Gowidlińskie (510 ha, 27 m),
Mausz (428 ha, 37 m). Niebywały krajobraz tworzy grupa tzw. Jezior
Raduńskich. Zalicza się do nich aż 14 zbiorników, m.in.
obydwa jeziora Raduńskie, Stężyckie, Kłodno i Ostrzyckie.
Wszystkie one tworzą ciąg długości ponad 40 km. Z lotu
ptaka wygląda on jak gigantyczne (nieco koślawe) wodne koło,
stąd popularna nazwa tej przepięknej krainy - Kółko Raduńskie.
Wiedzie tędy jeden z najpopularniejszych szlaków kajakowych
(przez 10 jezior!).
Urzekające
swym położeniem jeziora rynnowe znajdują się także na zachodnim
krańcu Szwajcarii Kaszubskiej. Należą do nich m.in. Mausz,
Gowidlińskie, Węgorzyno oraz Jezioro Żukowskie. Jest
to zakątek nieskażonej natury, gdzie występują raki,
unikalne żółwie błotne i kormorany. Szczególnie piękne
są okolice Sulęczyna z Jeziorkami Chośnickimi - niezwykłym
rezerwatem torfowiskowym.
Słupia,
Radunia, Brda, Łupawa, Łeba i Wda to największe
kaszubskie rzeki. W całym regionie najwięcej musi się
"napracować" Słupia, która ma prawie 190 km długości
i przemierza całe Kaszuby, by wreszcie w Ustce
ujść do Bałtyku. Rzeka ta przepływa w miarę spokojnie
przez 10 malowniczych jezior, ale w swym górnym
biegu przypomina doprawdy górski potok. Podobno na tym właśnie
odcinku można łapać pstrągi niemal garściami. Co roku w styczniu
u ujścia Słupii odbywa się prawdziwy spektakl wędkarski,
gdy z całej Polski przyjeżdża kilka tysięcy zapaleńców
na połowy wielkiej troci wędrownej, która wówczas powraca
z tarła do morza. Na pojezierzu znaczną część tej niezwykłej
rzeki obejmuje Park Krajobrazowy "Dolina Słupi".
Są tu także znane rezerwaty: Grodzisko Borzytuchom, Jeziora
Małe i Duże Sitno, Gołębia Góra, Gniazda Orła Bielika.
Ornitolodzy naliczyli tu prawie 50 gatunków ptaków, wśród
nich właśnie orła bielika, bociana czarnego, rybołowa, kanię
i zimorodka.
OBÓZ KONCENTRACYJNY STUTTHOF
Już
na parę lat przed wybuchem II Wojny Światowej hitlerowskie
władze Wolnego Miasta Gdańska nosiły się z zamiarem
utworzenia obozu koncentracyjnego dla Polaków. Od 1936 roku
sporządzano kartoteki "niepożądanych elementów polskich",
głównie inteligencji. W momencie wybuchu wojny rozpoczęły
się masowe aresztowania. 1 września 1939 roku zatrzymano
około 1500 osób, a następnego dnia około 150-osobową
grupę skierowano do Stutthofu. Od 2 września rozpoczęła
się długa i tragiczna historia tego obozu. W 1942
roku przywieziono więźniów innych narodowości i obóz
nabrał charakteru miedzynarodowego. Od czerwca 1944 roku
stał się obozem masowej zagłady, gdy włączono go do zakrojonej
na ogromną skalę eksterminacji Żydów z całej Europy.
W ciągu ponad pięciu lat istnienia Stutthof rozrósł
się dziesięciokrotnie i w ostatniej fazie posiadał
36 podobozów. W okresie od 2 września 1939 roku do
momentu wyzwolenia 9 maja 1945, jego bramę przekroczyło
około 110,000 mężczyzn, kobiet i dzieci. W tym
czasie w wyniku wyniszczających warunków życia, rozstrzeliwania,
wieszania, mordowania w komorze gazowej, bicia i katowania
oraz podczas ewakuacji obozu w 1945 roku - śmierć
poniosło około 65 tysięcy ludzi.
Można także odwiedzić muzeum, sale projekcyjne.
Zobaczyć zbiory archiwalne; muzealne, ikonograficzne, biblioteczne
oraz wystawy stałe.
Dojazd do Muzeum:
Z Gdańska: przez Sobieszewo, promem przez Wisłę w Świbnie,
Mikoszewo, Stegnę - trasa liczy ok. 40 km. Trasa aktualna
w okresie kursowania promu.
Trasą E-77 przez Kiezmark, Nowy Dwór Gdański, Stegnę - trasa
liczy ok. 65 km.
Trasą j.w. do Kiezmarku i po zjechaniu z mostu na Wiśle
w kierunku Drewnicy, Mikoszewa, Stegny - trasa liczy 55
km.
